Afbeelding blog 'Sinterklaas, de waarheid vertellen of niet '

Sinterklaas. Het duurt nog vele maanden maar toch spookt het al door mijn hoofd. Saar is nu vijf en ze begrijpt natuurlijk steeds meer. Ze is een lief gevoelig meisje dat op een normale avond al met haar knuffeltjes in haar armen en lampjes aan slaapt. 

Vorig jaar heb ik Sinterklaas klein gehouden. Hij kwam één keer hier thuis langs toen alle nichtjes er waren. En een paar keer haar schoen gezet. Toen was Bo ook net geboren en vond ik dat voor Saar al ingrijpend genoeg. Maar zelfs toen kwamen er al vele vragen, over hoe hij dan binnenkomt en of hij ook boven komt. Hoe weet hij dat mijn schoen er staat en ga zo door. Het slapen ging slechter en ze was een stuk onrustiger. Ik werk op een kinderdagverblijf en hoor dan ook rond deze tijd vele verhalen van drukke kinderen die de slaap slecht kunnen vatten. Bedenk je ook maar eens dat voor de kinderen Sinterklaas echt bestaat. Er lopen tijdens je slaap echt mannen over je dak en komen je huis binnen die wortels meenemen en cadeautjes brengen. Daar komt dan ook mijn vraag. Moet ik Saar dit  jaar helemaal meenemen in het Sinterklaas verhaal? 

Natuurlijk is het leuk om rond 18:00 weer in te schakelen bij Dieuwertje Blok en te kijken wat de pieten nu weer hebben gedaan. Maar het komt er altijd op neer dat pakjesavond waarschijnlijk niet doorgaat wat bij vele voor buikpijn zorgt. 

En waarom. Omdat het al vele jaren traditie is, omdat het zo leuk is, omdat het een echt kinderfeest is ?

Een kinderfeest waarbij we kinderen wijs maken dat er mannen over onze daken lopen die zomaar bij je naar binnen komen. Niet echt een geruststellende gedachten voor die kleintjes.

Ik weet het allemaal niet zo goed. Want hoe zal het gaan als ik het Saar vertel dat hij niet bestaat. Op school zal hij langskomen. Ik zie haar al staan op school met grote ogen en roepend over een vol plein ‘maaammmaa hij bestaat toch niet?’ ik voel alle verontwaardigen blikken al van alle ouders.

Er zijn een paar opties waar ik verder over na ga denken. Vertellen dat ik de cadeaus koop is een optie. Daarmee haal je al een heel stuk angst weg. Vertellen dat hij niet bestaat is echt iets te drastisch denk ik. We kunnen ook nog gaan voor de optie schoen voor de deur en uitleggen dat hij niet binnenkomt.

Voorlopen genoeg stof tot nadenken. Ik ga het eind november gewoon over ons heen laten komen.

Tips zijn dan ook meer dan welkom. 

Zodat we Sint, hopelijk met zijn allen, kunnen vieren en het een echt kinderfeest word waarbij iedereen geniet en daarna lekker rustig kan slapen.

 

© 2020 - 2021 Mamapret | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel